00484nas a2200181   4500008004100000022001400041245003800055210003700093260001200130300001000142653001400152653002400166653001100190653001900201653000700220100002300227856005200250       2014                        eng d  a1232-912600aNowa perspektywa dla środowiska 0 aNowa perspektywa dla środowiska  c03/2014  a10-1210a2014-202010aochrona środowiska10aPolska10aśrodki unijne10aUE1 aMusiałkowska, Ida  uhttp://e-czytelnia.abrys.pl/?mod=tekst&id=1777403001nas a2200205   4500008004100000020002300041245010800064210007100172250004200243260004900285300001200334520226100346653001402607653001102621653002502632653000702657653002702664100002302691856008102714       2013                        eng d  a978-83-64091-04-9 00aImplikacje kryzysu dla zarządzania finansami UE (ze szczególnym uwzględnieniem polityki spójności)0 aImplikacje kryzysu dla zarządzania finansami UE ze szczególnym u  aJózef M. Fischer, Mikołaj Tomaszyk   aWarszawabInstytut Studiów Politycznych PAN  a175-1923 a<p style="text-align: justify;">W opracowaniu zaprezentowano główne założenia i modyfikacje zarządzania strategicznego polityką spójności stanowiące swoistą odpowiedź na zmiany pokryzysowe, które dokonują się w Unii Europejskiej. W jednej z faz zarządzania kryzysowego zakłada się tworzenie systemu zachęt i restrykcji finansowych oraz właściwe wykorzystanie zasobów, a także warunkuje się odzyskiwanie sprawności układu zapewnieniem przywództwa i koordynacji. Cechą charakterystyczną zarządzania kryzysowym jest dominacja układu terytorialnego nad sektorowym, co można zauważyć też w programowaniu polityki spójności. Analiza przeprowadzona w opracowaniu bazuje na analizie dokumentów strategicznych oraz propozycji aktów prawnych dotyczących wieloletnich ram finansowych oraz polityki spójności na lata 2014-2020. W odniesieniu do negocjacji wieloletnich ram finansowych sformułowano szereg zaleceń, przejawiających się w konieczności uzyskania tzw. europejskiej wartości dodanej wydatków, zwłaszcza dotyczących tych działań, które są współfinansowane z budżetu UE. Przekłada się to na programowanie największej polityki rozwojowej, za jaką często uważa się politykę spójności. W ramach polityki spójności na lata 2014-2020 skoncentrowano się na wprowadzeniu działań zintegrowanych i ukierunkowanych terytorialnie, w dużo większym stopniu niż do tej pory (gdzie dominowało podejście branżowe/ sektorowe). Postanowiono też lepiej skoordynować działania, aby osiągać lepsze średnio i długookresowe efekty. W konsekwencji polityka ta charakteryzuje się budową kompleksowej strategii inwestycyjnej dostosowanej do celów strategii „Europa 2020” oraz koordynacją i integracją wydatkowania funduszy na politykę spójności i rolną i rybacką a także spójnością z krajowymi programami reform i działaniami. Zaproponowano też odmienny system pomiaru celów a także standaryzację pewnych rozwiązań, które mają ulatwić realizację bardziej kompleksowych projektów czy inwestycji, a także uproszczenia w ubieganiu się o środki oraz potencjalne zmniejszenie liczby isntytucji zaangażowanych w procesy zarządzania i kontroli wydatkowanych środków.</p>10a2014-202010akryzys10apolityka spójności10aUE10azarządzanie finansami1 aMusiałkowska, Ida  uhttp://www.isppan.waw.pl/ksiegarnia/ue_zarzadzanie_modernizacja_contents.pdf